Header Ads

Η Τήνος μας ανάμεσα σε δύο εκλογικές Κυριακές…


Τους μεν κενούς ασκούς η πνοή διίστησι, τους δ’ ανοήτους, το οίημα.
(Όπως) τους χωρίς περιεχόμενο ασκούς τους φουσκώνει ο αέρας, (έτσι) τους χωρίς πνευματική υπόσταση ανθρώπους τους φουσκώνει η έπαρση / η αλαζονεία / η εσφαλμένη για τον εαυτό τους γνώμη.


Σωκράτης

Αποτιμώντας το αποτέλεσμα των εκλογών νιώθω αυθόρμητη την υπερηφάνεια και τη συγκίνηση για τους 425 συμπολίτες μου που ψήφισαν αφήνοντας στην άκρη τους φόβους, τα άγχη, τα στεγανά και τα συμπλέγματα πολλών γενιών (συν την ταπεινότητά μου 426) Τόσοι επέλεξαν το καινούριο, το αυτόνομο, το αμεσοδημοκρατικό, το πολιτοκεντρικό στις εκλογές της προηγούμενης Κυριακής. Χαίρομαι για όσους ψήφισαν και στήριξαν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το  Κοινό Τηνίων, για όσους θεώρησαν τον εαυτό τους ικανό και πρόθυμο να διοικήσουμε οι ίδιοι την Τήνο μας και όχι να αφήσουμε τη διοίκηση εν είδει λευκής επιταγής σε άλλους (αν)αρμόδιους, όπως μας έχουν πείσει ότι πρέπει, αυτοί ακριβώς που την διοικούν. Χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς αγκυλώσεις, χωρίς υποχρεώσεις σε κανέναν ιδιώτη ή θεσμικό φορέα (κόμμα, εκκλησία κ.λπ.), παρά μόνο στον τηνιακό λαό. Τηρουμένων των αναλογιών, των δυσκολιών και του πρωτοφανούς του εγχειρήματος, αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους όσοι εκτέθηκαν δημόσια και έδωσαν χρόνο και κόπο για να κάνουν αυτή τη μικρή –ακόμη– νίκη πραγματικότητα.


Ο λαός αυτός όμως σε ποσοστό περίπου 91% θέλησε να βαδίσει «στα σίγουρα». Είναι απόλυτα σεβαστό, αλλά ταυτόχρονα λιγάκι ανησυχητικό. Εμείς κάναμε μία ανατρεπτική αρχή, ο αγώνας τώρα αρχίζει, αγώνας για να διοικήσουμε το νησί εμείς. Κι αυτό το «εμείς» δεν σημαίνει «εμείς, το Κοινό Τηνίων». Σημαίνει «εμείς, όλοι οι Τηνιακοί, στο σύνολό μας»: η θεία μας από τον Φαλατάδο, η κοπέλα μας από τη Χώρα, ο κολλητός μας από τον Αρνάδο, η γιαγιά μας από τον Πύργο, ο φίλος μας από την Καρδιανή, ο συμμαθητής μας από τον Ταραμπάδο, η πελάτισσά μας από τη Στενή, η μάνα μας από την Καρυά, η αδελφή μας που μένει στην Αθήνα αλλά αγαπά την Τήνο όσο 10 Τηνιακοί, η γειτόνισσά μας από την Αγία Βαρβάρα που έρχεται μόνο το καλοκαίρι (αλλά δεν το διάλεξε), οι μετανάστες που τα παιδιά τους πάνε στο ίδιο σχολείο με τα δικά μας και ούτω καθεξής. 10.167 μικροί δήμαρχοι, αυτό ήταν (και θα παραμείνει) το όραμά μας ή έτσι τουλάχιστον το αντιλαμβάνομαι εγώ!

Επειδή πολλά και διάφορα φτάνουν στα αυτιά μου για τους σκοπούς και τα δήθεν… σκοτεινά κίνητρα του Κοινού Τηνίων, επειδή είναι βολικό να βρίσκεις δικαιολογίες για την αποτυχία σου αντί να κάνεις αυτοκριτική, επειδή ό,τι δεν κατανοείς ή δεν θέλεις να κατανοήσεις είναι πολύ εύκολο να το μηδενίζεις, βρέθηκαν κάποιοι φωστήρες με το… άφθαστο πολιτικό τους αισθητήριο να πουν ότι το Κοινό Τηνίων γεννήθηκε για να θέσει εμπόδια στον κ. Κροντηρά και μοιραία να υποβοηθήσει έτσι τον κ. Ορφανό. ΔΕΝ κατάλαβαν τίποτα και αυτή η αδυναμία αντίληψης είναι ίσως μία από τις κύριες αιτίες της απώλειας του 20% περίπου των ψηφοφόρων τους! Ταπεινά τους προτείνω να αναζητήσουν τα αίτια της πρώτης αυτής ήττας (και με βάση την τηνιακή πολιτική λογική και της επερχόμενης δεύτερης, αλλά ας αφήσουμε την κάλπη να αποφασίσει!) στην αλαζονεία, την έπαρση, τον υπερβάλλοντα ζήλο και την εν γένει συμπεριφορά κάποιων στελεχών τους και όχι στον τηνιακό λαό που «αχάριστος ων, δεν εξετίμησε το έργο τους», όπως θέλουν να μας τον παρουσιάσουν. Ο λαός δεν είναι ποτέ αχάριστος, είναι δίκαιος και σε κάθε περίπτωση απολαμβάνει ή υφίσταται την εξουσία που του αξίζει. Κι αν χειραγωγείται πού και πού, πάλι η εξουσία (σας) ευθύνεται που το επιτρέπει και συχνά το επιδιώκει ένθεν και ένθεν. Και επιτέλους ο λαός δεν θέλει μόνο έργα, «άρτο και θεάματα»,  έργα έκανε και η Χούντα! Όταν ο λαός έχει παιδεία και πολιτική αντίληψη, απαιτεί επίσης και άλλες –δυσνόητες ίσως για κάποιους από εσάς– έννοιες, όπως αλληλεγγύη, ανθρωπιά, αξιοκρατία, έμφαση στον πολιτισμό και το πνεύμα, αντίδραση όποτε χρειαστεί σε παγιωμένα κατεστημένα και κυρίως υπεράσπιση της ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ του δημότη σε πολιτικό και οικονομικό/εργασιακό επίπεδο. Αυτά απαιτήσαμε ή, αν θέλετε, αυτά «ξεχάσατε» να δώσετε. Λίγη αυτοκριτική δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

Στις επερχόμενες επαναληπτικές εκλογές, πολύ εύστοχα κατά τη γνώμη μου, το Κοινό Τηνίων ΔΕΝ έδωσε τη στήριξή του πουθενά. Συμφωνώ απόλυτα και τονίζω ότι κατά τη γνώμη μου οι 425 ψηφοφόροι της παράταξης, εφόσον υπήρξαν τόσο θαρραλέοι απέναντι στα εκβιαστικά διλήμματα, τόσο πολιτικά ώριμοι απέναντι σε τέσσερα ψηφοδέλτια και τόσο ανεξάρτητοι απέναντι σε μετεκλογικά τυχόν οφέλη, τότε δεν έχουν ανάγκη κανέναν και τίποτα για να τους καθοδηγήσει, παρά μόνο την ελεύθερη και καθαρή τους συνείδηση. Ψηφίζουμε κατά συνείδηση, λοιπόν, αυτόν που νομίζουμε ότι είναι πιο κοντά στα πιστεύω μας ή, αν θέλετε, λιγότερο μακριά από αυτά.

Προσωπικά –ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ– και καθώς θεωρώ την πολιτική σκέψη γόνιμη  και χρήσιμη (δημόσια) συζήτηση και εφόσον αδιαφορώ για τις συνέπειες,  διότι νιώθω ελεύθερος, έχω την εντύπωση ότι αντικειμενικά το ψηφοδέλτιο του κ. Ορφανού είναι συνολικά ποιοτικότερο (περισσότερα τυπικά προσόντα των εκλόγιμων, περισσότεροι νεολαίοι και γυναίκες σε εκλόγιμες θέσεις) και αυτό θα πρέπει ασφαλώς να του πιστωθεί. Φυσικά όμως υπάρχουν και στην άλλη πλευρά αξιολογότατα άτομα.
Από την άλλη πάλι, ιδεολογικά αισθάνομαι τον εαυτό μου πιο κοντά σε κάποιον σαν τον κ. Κροντηρά, που λέει –αν μη τι άλλο– ότι δεν ανήκει στην συντηρητική/δεξιά παράταξη και που ως εκ τούτου ελπίζω να μην πιστεύει ότι η Κυβέρνηση με… εντολή Σαμαρά έσωσε τη χώρα μας μέσω των μνημονίων. Ξεκαθαρίζω ότι για μένα οι εκλογές είναι και θα παραμείνουν πάντα μία πολιτική/ιδεολογική διαδικασία και αυτά περί «ικανών αυτοδιοικητικών προσώπων» τα ακούω βερεσέ, είναι «προφάσεις εν πολιτικαίς αμαρτίαις» για να προσεγγίζουν κόσμο από όλες τις πλευρές, πράγμα πρακτικώς ανώφελο και ιδεολογικώς ανέντιμο. Αυτό είναι οπωσδήποτε υπέρ του νυν δημάρχου. Φυσικά όμως υπάρχουν και αμετανόητοι δηλωμένοι πασοκίζοντες εντός του εν λόγω συνδυασμού, που με τα δικά μου κριτήρια, είναι το ίδιο δεξιο-συντηρητικοί με τους δηλωμένους ΝΔ του άλλου συνδυασμού.

Υπάρχει πάντα βέβαια και το γοητευτικό λευκό διαμαρτυρίας, αλλά δεν το επέλεξα ποτέ μέχρι σήμερα, ούτε καν στο 15μελές του Γυμνασίου μου και αυτό με προβληματίζει… 

Την αποχή την απορρίπτω εκ προοιμίου ως πράξη πολιτικής δειλίας και κοινωνικής συνενοχής.

Τελικά, νομίζω ότι οι έξι ημέρες που μας έδωσαν για να αποφασίσουμε δήμαρχο και –εκ των πραγμάτων– συμβούλους πενταετίας, είναι πολύ λίγες!

Συνοψίζοντας, μία νέα παράταξη δημιουργήθηκε για να εκφράσει βουβούς μέχρι τώρα δημότες, ανενεργούς μέχρι χθες συμπολίτες μας που θέλησαν επιτέλους να προτείνουν κάτι διαφορετικό, κάτι εναλλακτικό, κάτι που ακόμη δεν έχετε συνειδητοποιήσει (ούτε εμείς οι ίδιοι ίσως), τη δυναμική που μπορεί να αποκτήσει. Με τον έναν σύμβουλό μας θα διεκδικούμε το καθ’ ημάς καλύτερο και εντιμότερο και θα ελέγχουμε τη συμπολίτευση σύμφωνα μόνο με τις αρχές μας και το κοινό συμφέρον. Μεθαύριο ψηφίζουμε,  το ίδιο ανεξάρτητοι και από τους δύο υποψηφίους, αυτόν στον οποίο μπορούμε να κάνουμε καλύτερη αντιπολίτευση σε ό,τι θα διαφωνούμε και ταυτόχρονα να συμπράξουμε ευκολότερα σε όσα –και ελπίζω να είναι πολλά– θα συμφωνούμε.

Ψηφίζουμε κατά συνείδηση, γιατί είμαστε ελεύθερα πνεύματα!
Και ως τέτοια συνεχίζουμε, μέχρι τη νίκη, πάντα…

Παν. Χ. Πρασσάς – Ιστορικός

Υ.Γ: Συγχαρητήρια και στη Λαϊκή Συσπείρωση για τον έντιμο αγώνα της. Λυπάμαι μόνο που τα πολλά που μας ένωναν δεν στάθηκαν ικανά να αποτρέψουν τα πολύ λίγα που μας χώριζαν και εν τέλει κατεβήκαμε χωριστά στις εκλογές. Πλην όμως, έχουμε δρόμο και χρόνο για να συνδιεκδικήσουμε μελλοντικά το καλύτερο για τον τόπο μας και για τους Τηνιακούς, που ειρήσθω εν παρόδω, δεν έχουν την πολυτέλεια να βλέπουν τις –μικρές ακόμη– προοδευτικές δυνάμεις του τόπου να μοιράζονται σε κομμάτια…

Υ.Γ ΙΙ: Εύχομαι ειλικρινά, γιατί είναι προς το συμφέρον της Τήνου μας, καλή τύχη και στους δύο υποψηφίους και καλή δύναμη σε όποιον πρωτεύσει. Προτείνω εγώ, ένας ταπεινός δημότης με τη δύναμη της μίας και μόνης ψήφου του, να μάθουν από τα λάθη που τους έφεραν στη δεύτερη Κυριακή, να προβληματιστούν σε ικανό βαθμό για την τεράστια αποχή (πάνω από 30%) και να λάβουν ισότιμα υπ’ όψιν τους το σύνολο των δημοτών. Εύχομαι το πόσο κοντά βρέθηκαν στην ήττα ή στη νίκη (γιατί το αποτέλεσμα θα είναι οπωσδήποτε οριακό) να τους ακολουθεί σε όλη την πενταετία, ως γόνιμο άγχος, ως παρακαταθήκη κοινωνικής δικαιοσύνης απέναντι σε όλους μας, χωρίς συμπλέγματα και μικροπρεπείς ρεβανσισμούς. Σεβασμός και αξιοπρέπεια απέναντι σε όλους!



Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.